Miał być rak, chemioterapia... Dziś odebrałam wyniki cytologii, na spokojnie, myślałam sobie, że nawet jak to jest rak to jestem już na to psychicznie gotowa. Wiele osób zaangażowało się w pomoc dla mnie, byłam w kontakci z fundacją, która była gotowa na zajęcie się moją sprawą... jak tylko będą już wyniki. Z początku nic mi one nie mówiły. Może tylko to co już wiem, czyli nadżerka i rozległy stan zapalny. Po powrocie do domu przeanalizowaliśmy to z Pawłem i okazuje się, że oprócz ww nic strasznego się nie dzieje. Oczywiście muszę po leczeniu jeszcze powtórzyć cytologię, ale w obliczu zagrożenia...

...mnie dziś naszła. A raczej smutek. Byliśmy u znajomych celem zaproszenia na ślub. Było jak zwykle bardzo miło. Tym bardziej, że mają maleńkie dziecko, a to nasza pierwsza wizyta u nich od porodu. Wracając do domu doszło do mnie, że mogę nie mieć własnych dzieci. Kiedyś taka informacja by na mnie zupełnie nie zrobiła wrażenia, bo myślałam od zawsze o adopcji, ale od poznania Pawła trochę się zmieniło.

Człowiek dba o siebie, chodzi na kontrole. Jest pod nadzorem lekarzy, i rodzinnego i stomatologa i pulmonologa i neurologa i nawet logopedy :) Aż tu pewnego piątku trzynastego idzie do ginekologa i ręce mu opadają. Najpierw pada słowo "nadżerka", pomyślałam sobie ok, nic strasznego. A potem "mocno zmieniona, wygląda na zmianę rakową". Nie powiem, że całe życie stanęło mi przed oczami, chyba w głowie było pusto, żadnych myśli.

Potwierdzenie wyroku "już" za 4 tygodnie, a ja się pracą martwiłam

Od pewnego czasu mam wrażenie, że o czymś na śmierć zapomniałam :/ w kwestii ślubo-wesela. Dj jest, ślub jest, sala jest, suknia jest, kamera jest, fotograf jest, zaproszenia są i już nawet rozdawane powoli... nie wiem, potem się okaże, że zapomniałam o czymś ważnym:/ 

O czym powinno się pamiętać na 5 miesięcy przed?